مگر مسیح زاییده ام
که از حفره های تاریکی مرا می نگرید؟!
من از بکرزایی خویش
خورشید می زایم
- سیراب روشنی ـ
که سیاووش وار
به بهتان سوزان پیکرم
همچو خدایان تکیه زند
و پیامبران گاه و بیگاهتان را
با آن سخن های سخت انگار سهل انکار
و جذبه های ملتمس مفلوک
بنده نباشد.
که از حفره های تاریکی مرا می نگرید؟!
من از بکرزایی خویش
خورشید می زایم
- سیراب روشنی ـ
که سیاووش وار
به بهتان سوزان پیکرم
همچو خدایان تکیه زند
و پیامبران گاه و بیگاهتان را
با آن سخن های سخت انگار سهل انکار
و جذبه های ملتمس مفلوک
بنده نباشد.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر